(Fox Terrier Smooth)

 

Pochodzenie: Wielka Brytania

 

Data publikacji obowiązującego wzorca: 29.10.2003

 

Użytkowanie: terier

 

Klasyfikacja FCI: grupa 3 teriery

 

sekcja 1 teriery duże i średnie

 

Próby pracy fakultatywne (pozostawione do wyboru).

 

 

Pies bystry i ruchliwy, przy niewielkich wymiarach silny, o mocnym kośćcu. Nigdy nie może być jednak ociężałej, z gruba ciosanej budowy. Kończyny nie powinny być ani za długie, ani zbyt krótkie. W postawie foksterier ma przypominać konia myśliwskiego - huntera, który przy swoim krótkim grzbiecie stoi pewnie na nogach, mając pod sobą dużo terenu.

 

 

Aktywny o szybkich ruchach, czujny o żywej reakcji. Przyjacielski, odważny i

towarzyski.

 

 

Mózgoczaszka: płaska, o średniej szerokości, stopniowo zwężająca się ku oczom.

 

Stop niewielki.

 

 

Trufla nosowa czarna.

 

Kufa: szczęka i żuchwa są mocne, silnie umięśnione z leciutkimi zagłębieniami pod oczami. Ta część kufy jest odpowiednio rzeźbiona, stopniowo zwęża się w kierunku nosa, ale nie w prostej linii, tak by była klinowata.

 

Uzębienie: mocna szczęka i żuchwa w regularnym, dokładnym zgryzie nożycowym, to znaczy że górne siekacze przykrywają dolne przy ścisłym kontakcie i są ustawione pionowo.

 

Policzki nigdy nie mogą być pełne.

 

Oczy ciemne, małe, dosyć głęboko osadzone, o kształcie tak zaokrąglonym, jak to tylko możliwe. Wyraz żywy i pojętny.

 

Uszy małe, w kształcie litery „V”, opadające ku przodowi, noszone przy policzkach. Nie powinny kierować się na boki głowy. Linia załamania uszu znajduje się powyżej szczytu czaszki. Małżowiny są średniej grubości.

 

 

Zgrabna, muskularna, dobrej długości, sucha, bez podgardla. Stopniowo rozszerza się ku barkom.

 

 

Grzbiet krótki, mocny i prosty, bez jakichkolwiek oznak słabości.

 

Lędźwie mocne, lekko zaokrąglone.

 

Klatka piersiowa głęboka, ale nie szeroka. Żebra prawdziwe ( przednie) umiarkowanie wysklepione, rzekome (tylne) długie.

 

 

Zwykle kopiowany.

 

Ogon kopiowany: osadzony raczej wysoko, radośnie noszony, ale nie nad grzbietem. Nie może być zakręcony. Dość mocny.

Ogon niekopiowany: osadzony raczej wysoko, radośnie noszony ale nie nad grzbietem.

 

Tak prosty jak to tylko możliwe. Średniej długości, tak by pasował do sylwetki psa.

 

KOŃCZYNY:

 

Kończyny przednie oglądane z każdej strony mają być proste. Kościec na całej ich długości mocny.

 

Łopatki długie i skośne, dobrze pochylone ku tyłowi. Zwieńczenie łopatek o delikatnym obrysie, kłąb wyraźnie uwydatniony.

 

Kończyny tylne mocne, muskularne, nie mogą być podstawione.

 

Uda długie i silne.

 

Kolana dobrze kątowane.

 

Stawy skokowe nisko umiejscowione.

 

Łapy: małe, okrągłe i zwarte. Opuszki twarde i jędrne. Palce są umiarkowanie wysklepione i nie powinny być zwrócone do wewnątrz ani na zewnątrz.

 

 

Kończyny przednie i tylne kierują się prosto do przodu i są względem siebie równoległe.

 

Łokcie pracują swobodnie na osi tułowia. Kolana nie są skierowane na zewnątrz ani do wewnątrz. Dobry, energiczny ruch, wypchnięcie zależy od elastyczności kończyn tylnych.

 

 

Szata: prosta, przylegająca, twarda, gładka, gęsta i obfita, spodnia strona ud i podbrzusze są także porośnięte.

 

Umaszczenie: dominuje biel. Całe białe, białe w rude, czarne lub czarno podpalane łaty.

 

Łaty pręgowane, czerwone lub wątrobiane nie są pożądane.

 

 

Waga: dla samców 7,3 - 8,2 kg dla suk 6,8 - 7,7 kg

 

 

Wszelkie odstępstwa od powyższego wzorca powinny być traktowane jako wady i oceniane w zależności od ich stopnia oraz wpływu na stan zdrowia i dobre samopoczucie psa.

 

Psy posiadające wyraźne wady fizyczne lub odchylenia psychiczne powinny być dyskwalifikowane.

 

 

Samce muszą mieć normalnie rozwinięte dwa jądra umieszczone w mosznie