Wzorzec FCI nr 289

ISLANDZKI SZPIC PASTERSKI
(Islenskur Fjárhundur / Icelandic Sheepdog)

TŁUMACZENIE: Olga Jakubiel.

POCHODZENIE: Islandia.

DATA PUBLIKACJI OBOWIĄZUJĄCEGO WZORCA: 06.03.2007.

UŻYTKOWOŚĆ: Pies pasterski.

KLASYFIKACJA F.C.I. : Grupa 5 Szpice i psy ras pierwotnych.

Sekcja 3 Nordyckie psy stróżujące i pasterskie.

Bez prób pracy.

ZARYS HISTORII RASY: Islandzki szpic pasterski jest jedyną
rodzimą rasą Islandii. Pojawił się w Islandii wraz z pierwszymi
osadnikami-wikingami (874-930). Przez stulecia islandzki szpic
pasterski oraz sposób jego pracy przystosowały się do lokalnego
terenu, gospodarki oraz trudnej walki o przetrwanie Islandczyków;
stał się on niezastąpiony przy wypasie gospodarskiego inwentarza.

W ciągu kilku ostatnich dziesięcioleci wzrosła popularność islandzkiego szpica pasterskiego, i niezależnie od faktu, iż rasa jest nadal mało liczna – nie jest już uznawana za zagrożoną wyginięciem.

WRAŻENIE OGÓLNE: Islandzki szpic pasterski jest nordyckim
szpicem pasterskim, nieco mniej, niż średniej wielkości, ze stojącymi uszami i zwiniętym ogonem. Widziany z boku – prostokątny; długość tułowia od najbardziej wysuniętego do przodu punktu łopatki do szczytu zadu przekracza wysokość w kłębie. Głębokość klatki piersiowej równa długości przednich łap. Łagodny, inteligentny, radosny wyraz. Ufna i żywotna postawa jest typowa dla tej rasy.

Istnieją dwa rodzaje szaty: długa i krótka; obydwie gęste oraz
niezwykle odporne na warunki pogodowe. Między płciami istnieje
wyraźna różnica w wyglądzie.

USPOSOBIENIE/TEMPERAMENT: Islandzki szpic pasterski jest
odważnym i zwinnym psem pasterskim, który szczeka, co przynosi pożytek podczas wypasu i zaganiania zwierząt na pastwiskach, w górach lub przy poszukiwaniu zagubionych owiec. Islandzki szpic pasterski jest z natury bardzo czujny; zawsze entuzjastycznie i bez agresji wita gości. Nie ma silnie rozwiniętego instynktu myśliwskiego.

Islandzki szpic pasterski jest radosny, przyjacielski, ciekawski, skory do zabaw i nieustraszony.

GŁOWA: Mocnej budowy, o ściśle przylegającej skórze. Czaszka
nieco dłuższa, niż kufa. Widziana z góry i boku – trójkątna.

OKOLICA MÓZGOCZASZKI:

Czaszka: Lekko wysklepiona.

Stop: Wyraźnie zaznaczony, choć nigdy stromy, ani wysoki.

OKOLICA TWARZOCZASZKI:

Nos: Czarny; ciemnobrązowy u psów czekoladowych i niektórych
kremowych.

Kufa: Dobrze rozwinięta; prosty grzbiet nosa. Kufa nieco krótsza, niż czaszka; zwężająca się równomiernie ku nosowi, tak, by widziana z góry lub boku tworzyła tępo zakończony trójkąt.

Wargi: Czarne, ściśle przylegające; ciemnobrązowe u psów
czekoladowych i niektórych kremowych.

Policzki: Płaskie.

Zgryz: Nożycowy. Pełne uzębienie.

Oczy: Średniej wielkości; migdałowego kształtu. Ciemnobrązowe;
nieco jaśniejsze u psów czekoladowych i niektórych kremowych.
Obwódki oczu czarne; ciemnobrązowe u psów czekoladowych i
niektórych kremowych.

Uszy: Proste, średniej wielkości. Trójkątne, ze sztywnymi
krawędziami i nieco zaokrąglonymi koniuszkami. Bardzo ruchome, reagujące wrażliwie na dźwięki i obrazujące nastrój psa.

SZYJA: Umiarkowanej długości; umięśniona, bez luźnej skóry. Nieco łukowata; noszona wysoko.

TUŁÓW: Prostokątny i mocny. Długość proporcjonalna względem
wysokości, harmonizuje z wrażeniem ogólnym.

Grzbiet: Prosty, umięśniony i mocny.

Lędźwie: Szerokie i umięśnione.

Zad: Umiarkowanie krótki i szeroki, nieco opadający, dobrze
umięśniony.

Klatka piersiowa: Długa, głęboka, dobrze wysklepiona.

Brzuch: Tylko nieznacznie podciągnięty.

OGON: Wysoko osadzony, zwinięty nad grzbietem i dotykający go.

KOŃCZYNY:

KOŃCZYNY PRZEDNIE: Widziane z przodu – przednie kończyny
proste, równoległe i mocne. Normalne kątowanie.

Łopatki: Ukośne i umięśnione.

Palce szczątkowe: Mogą być podwójne.

Przednie łapy: Nieco owalne; palce dobrze wysklepione i zwarte, z
dobrze rozwiniętymi opuszkami.

KOŃCZYNY TYLNE: Widziane z tyłu – tylne kończyny proste,
równoległe i mocne. Normalne kątowanie.

Uda: Szerokie i dobrze umięśnione.

Palce szczątkowe: Dobrze rozwinięte podwójne palce szczątkowe – pożądane.

Tylne łapy: Takie same, jak przednie.

CHÓD/RUCH: Ukazuje zwinność i wytrzymałość, z dobrą akcją
kończyn tylnych, pokrywający teren bez wysiłku.

SZATA: Podwójna, gęsta i niezwykle odporna na warunki pogodowe.

WŁOS: Istnieją dwie odmiany:

• a) Krótkowłosa: Włos okrywowy średniej długości, gęste,
miękkie podszycie. Włos krótszy na pysku, szczycie głowy,
uszach oraz przedzie kończyn; dłuższy na szyi, klatce piersiowej oraz z tyłu ud. Ogon krzaczasty; długość włosa proporcjonalna do długości szaty.
• b) Długowłosa: Włos okrywowy dłuższy, niż u odmiany opisanej powyżej, dosyć gruby, z gęstym, miękkim podszyciem. Włos krótszy na pysku, szczycie głowy, uszach oraz przedzie kończyn; dłuższy za uszami, na szyi, klatce piersiowej, przednich kończynach oraz z tyłu ud. Ogon bardzo krzaczasty; długość włosa proporcjonalna do długości szaty.

MAŚĆ: Dopuszczalnych jest kilka kolorów, ale jeden kolor powinien zawsze przeważać. Kolorami przeważającymi są:

• Różne odcienie koloru podpalanego, wahające się od kremowego do rudobrązowego.
• Czekoladowy.
• Szary.
• Czarny.

Kolorom przeważającym zawsze towarzyszy biel.

Najpopularniejszymi białymi znaczeniami, które często są
nieregularne, są: strzałka lub [biel] na części twarzy, kołnierzu, klatce piersiowej; skarpety różnej długości oraz [biały] koniuszek ogona.

Jaśniejsze odcienie występują często na spodniej części tułowia od gardła do końca ogona. U psów podpalanych i szarych często zdarza się czarna maska, czarne koniuszki włosa okrywowego, jak również pojedyncze czarne włosy.

Psy czarne (trójkolorowe) mają czarną szatę, wspomniane wyżej białe znaczenia oraz tradycyjne znaczenia – w dowolnym spośród podpalanych kolorów – na policzkach, powyżej oczu (łuków brwiowych) i na kończynach.

Łaty w powyższych kolorach na białym tle (łaciatość) są dopuszczalne. Biel nie powinna całkowicie przeważać.

WIELKOŚĆ: Idealna wysokość:

Psy: 46 cm
Suki: 42 cm.

WADY: Wszelkie odstępstwa od wyżej wymienionych cech należy
uznać za wady, których ocena powinna być proporcjonalna względem ich stopnia i zasięgu.

• Jednolicie czarny płaszcz lub siodło u psa w jakimkolwiek
podpalanym kolorze.

POWAŻNE WADY:

• Brak palców szczątkowych.
• Żółte oczy.
• Okrągłe, wyłupiaste oczy.

Każdy pies, przejawiający fizyczne lub psychiczne nieprawidłowości, powinien zostać zdyskwalifikowany.

Uwaga: Samce powinny mieć dwa normalnie wykształcone jądra,
całkowicie opuszczone do moszny.