TŁUMACZENIE: Olga Jakubiel

 

POCHODZENIE: Japonia

 

 

UŻYTKOWOŚĆ: Pies myśliwski oraz do towarzystwa

KLASYFIKACJA F.C.I.: Grupa 5 Szpice i psy ras pierwotnych.

 

Sekcja 5 Szpice azjatyckie i rasy pokrewne.

 

Bez prób pracy.

 

ZARYS HISTORII RASY: Rasa ta pochodzi od średniej wielkości psów, żyjących w dawnych czasach w Japonii.

 

Rasa powstała w górskich rejonach w Kishu (prefektura Wakayama i Mie).

 

Pierwotnie, szata tych psów często miała znaczenia w wyróżniających się

kolorach, takich, jak rudy, sezamowy lub pręgowany. Jednakże od 1934 r. w rasie tej dopuszczano tylko jednolite kolory; szata o wyróżniających się znaczeniach zniknęła do 1945 r. i nie pojawiła się nigdy więcej.

 

Obecnie zdarzają się psy tej rasy o białej szacie.

 

Psy te używane są do polowania, obecnie głównie na dziki, ale niegdyś również na jelenie. Rasa przyjęła nazwę regionu, w którym została wyhodowana.

 

W 1934 r. została uznana za „pomnik przyrody”.

 

WRAŻENIE OGÓLNE: Średniej wielkości pies, harmonijny, mocnej budowy, o dobrze rozwiniętych mięśniach. Pies ten ma stojące uszy i zwinięty lub sierpowato zagięty ogon.

 

[Pies] Mocnej budowy, o mocnym kośćcu, zwarty.

 

ISTOTNE PROPORCJE: Stosunek wysokości w kłębie do długości tułowia wynosi 10:11.

USPOSOBIENIE/TEMPERAMENT: Pies o wybitnej wytrzymałości, sprawiający wrażenie szlachetnego, dostojnego i prostodusznego.

Temperament – wierny, pojętny i bardzo czujny.

 

 

 

Czaszka: Szerokie czoło.

 

Stop: Dosyć stromy, z delikatną bruzdą.

 

 

Nos: Czarny; cielisty dopuszczalny u białych psów. Grzbiet nosa prosty.

 

Kufa: Dosyć gruba, klinowata, zwężająca się.

 

Wargi: Przylegające.

 

Szczęka i żuchwa oraz uzębienie: Mocne; zgryz nożycowy.

Policzki: Dosyć dobrze rozwinięte.

 

Oczy: Stosunkowo małe, niemal trójkątne, szeroko rozstawione, ciemnobrązowego koloru.

 

Uszy: Małe, trójkątne, nieco pochylone do przodu, pewnie stojące.

 

SZYJA: Gruba i umięśniona.

 

 

Kłąb: Wysoki.

 

Grzbiet: Prosty i krótki.

 

Lędźwie: Szerokie i umięśnione.

 

Klatka piersiowa: Głęboka; żebra umiarkowanie wysklepione.

 

Brzuch: Dobrze podciągnięty.

 

OGON: Wysoko osadzony, gruby, zdecydowanie zwinięty lub zagięty jak sierp nad grzbietem; gdy ogon jest opuszczony, jego koniec sięga niemal stawów skokowych.

 

 

Łopatki: Umiarkowanie ukośne, z dobrze rozwiniętymi mięśniami.

 

Stawy barkowe umiarkowanie kątowane.

 

Łokcie: Przylegające do tułowia.

 

Przedramię: Proste.

 

Śródręcza: Nieco pochyłe.

 

 

Uda: Długie.

 

Podudzia: Krótkie.

 

Stawy skokowe: Żylaste i mocne.

 

ŁAPY: Palce dobrze wysklepione i zwarte. Opuszki grube i elastyczne.

 

Pazury twarde, preferowane ciemnego koloru.

 

CHÓD/RUCH: Lekki i sprężysty.

 

 

WŁOS: Włos okrywowy szorstki i prosty; podszycie miękkie i gęste.

 

Włos na policzkach i ogonie – dosyć długi.

 

MAŚĆ: Biała, ruda i sezamowa (rudo-płowe włosy z czarnymi koniuszkami).

 

 

 

Psy: 52 cm.

Suki: 46 cm.

 

Tolerancja 3 cm powyżej i poniżej.

 

WADY: Wszelkie odstępstwa od wyżej wymienionych cech należy uznać za wady, których ocena powinna być proporcjonalna względem ich stopnia i zasięgu.

Każdy pies, przejawiający fizyczne lub psychiczne nieprawidłowości, powinien zostać zdyskwalifikowany.

 

Uwaga: Samce powinny mieć dwa normalnie wykształcone jądra,

całkowicie opuszczone do moszny.