Rasa: Pekińczyk
Opis rasy:
Wzorzec FCI nr 207
Pochodzenie: Chiny
Patronat: Wielka Brytania
Data publikacji obowiązującego wzorca: 09.11.2004.
UŻYTKOWOŚĆ: pies do towarzystwa
KLASYFIKACJA FCI:
grupa 9 Psy Ozdobne i do Towarzystwa
sekcja 8 chin japoński i pekińczyk nie podlega próbom pracy
Wygląd ogólny: lwi w wyglądzie, z czujnym i inteligentnym wyrazem. Mały, harmonijny, przysadzisty z wielką godnością i klasą. Jakiekolwiek objawy trudności oddechowych w normalnych warunkach są niedopuszczalne i powinny być surowo oceniane.
ZACHOWANIE I TEMPERAMENT: odważny, lojalny,
powściągliwy, ale nie bojaźliwy, ani agresywny.
GŁOWA: duża, proporcjonalnie szersza niż głęboka.
OKOLICA MÓZGOCZASZKI:
Czaszka: szeroka; szeroka i płaska między uszami; nie wypukła: szeroka między oczami.
Stop: wyraźny.
OKOLICA TWARZOCZASZKI: profil płaski, z nosem wysoko
między oczami. Konieczna czarna pigmentacja nosa, warg i powiek.
Nos: krótki i szeroki, nozdrza duże, rozwarte. Fałd nosowy, jednolity lub przerwany, powinien rozciągać się od policzków do grzbietu nosa, w postaci szerokiej, odwróconej litery “V”. Ściśnięte nozdrza i ciężkie fałdy nadnosowe są niedopuszczalne i powinny być surowo oceniane.
Kufa: szeroka, z mocną żuchwą.
Pysk: zwarte wargi, zęby ani język nie mogą być widoczne. Konieczna mocna żuchwa.
Oczy: duże, zdrowe, okrągłe, ciemne i błyszczące. Wolne od wyraźnych objawów chorobowych.
Uszy: małżowiny uszne w kształcie sercowatym, osadzone w poziomie czaszki, noszone przylegle przy głowie i nie dłuższe, niż do linii rozcięcia pyska. Długie, obfite pióra.
SZYJA: krótka i gruba.
TUŁÓW: krótki, cięższy front niż partia zadu, z wyraźną talią.
Linia grzbietu: prosta.
Klatka piersiowa: szeroka z dobrze wysklepionymi żebrami, zawieszona między kończynami przednimi.
OGON: wysoko osadzony, noszony przylegle, lekko zagięty nad grzbietem do jednego z boków. Długie pióra.
KOŃCZYNY:
PRZEDNIE: krótkie, grube, o mocnym kośćcu. Kości kończyn przednich lekko wygięte między nadgarstkami, a łokciami. Kości obręczy barkowej dobrze kątowane i przylegające ściśle do ciała. Łokcie powinny przylegać do ciała.
KOŃCZYNY TYLNE: lżejsze niż przednie z umiarkowanym
kątowaniem i ukształtowaniem stawu kolanowego. Mocne stawy
skokowe. Nogi oglądane z tyłu są ustawione dość blisko i
równolegle. Kończyny absolutnie zdrowe.
ŁAPY: duże i płaskie, nie okrągłe. Pies stoi pewnie na łapach, nie na nadgarstkach. Przednie łapy skierowane lekko na zewnątrz. Tylne łapy ustawione prosto do przodu.
RUCH: powolny, pełen godności, toczący ruch przodu. Typowego chodu nie należy mylić z kołysaniem wywołanym słabym związaniem obręczy barkowej. Ciasna akcja kończyn tylnych. Absolutnie zdrowe kończyny przednie, tylne i ruch są niezwykle ważne.
SZATA:
OWŁOSIENIE: długie, proste z obfitą grzywą opadającą poniżej barków, tworzące kryzę wokół szyi. Włosy okrywowe twarde, z gęstym, miększym podszyciem. Pióra na uszach, tylnych partiach kończyn, ogonie i palcach. Długość i obfitość szaty nie powinna przesłaniać kształtów ciała.
UMASZCZENIE: wszystkie kolory i znaczenia są dopuszczalne i równocenne, z wyjątkiem umaszczenia albinotycznego i wątrobianego. U psów łaciatych, łaty powinny być równo rozmieszczone.
WIELKOŚĆ I WAGA: idealna waga nie powinna przekraczać 5 kg (11 funtów) dla psów i 5,4 kg (12 funtów) dla suk. Psy powinny wyglądać na małe, ale zadziwiać ciężarem przy podnoszeniu; mocny kościec i masywne ciało to istotne cechy tej rasy.
WADY: wszelkie odstępstwa od powyższych cech powinny być uznane za wady, których ocena powinna pozostawać w ścisłej proporcji do ich stopnia oraz wpływu na zdrowie i dobrostan psa.
Każdy pies wykazujący oczywiste wady fizyczne lub zaburzenia
zachowania powinien być zdyskwalifikowany.
UWAGA: samce powinny mieć dwa normalnie wyglądające jądra, całkowicie opuszczone do worka mosznowego
(dodano: 09-10-2008, odsłon: 60) |
