Wybierz literę a otrzymasz listę ras zaczynajacych na daną literę.
· A · · B · · C · · D · · E · · F · · G · · H · · I · · J · · K · · L · · M · · N · · O · · P · · Q · · R · · S · · T · · U · · V · · W · · X · · Y · · Z ·
Losowe rasy:
Najczęściej czytane rasy:
Ilość ras: 126
|
|
Rasa: Spaniel tybetański
Opis rasy:
Wzorzec FCI nr 231
POCHODZENIE: Tybet.
PATRONAT: Wielka Brytania.
DATA PUBLIKACJI OBOWIĄZUJĄCEGO WZORCA:
24.06.1987.
KLASYFIKACJA: Psy do towarzystwa.
KLASYFIKACJA F.C.I.: Grupa 9 Psy ozdobne i do
towarzystwa.
Sekcja 5 Rasy tybetańskie.
Nie podlegają próbom pracy.
WRAŻENIE OGÓLNE: Mały, ruchliwy i czujny pies. Harmonijna sylwetka; długość tułowia przekracza nieco wysokość w kłębie.
USPOSOBIENIE/TEMPERAMENT: Wesoły i stanowczy, nad
wyraz inteligentny; nieufny wobec obcych. Czujny, lojalny, lecz niezależny.
GŁOWA: Mała w stosunku do tułowia; noszona dumnie. U psów samcza, lecz nie toporna.
OKOLICA MÓZGOCZASZKI:
Czaszka: Nieco wypukła, umiarkowanej szerokości i długości.
Stop: Łagodny, ale zaznaczony.
OKOLICA TWARZOCZASZKI:
Nos: Preferowany czarny.
Kufa: Średniej długości. Tępo zakończona, dobrze wypełniona, bez zmarszczek. Broda dość głęboka i szeroka.
Szczęka/Żuchwa/Zęby: Lekki przodozgryz. Zęby rozmieszczone równo; żuchwa szeroka między kłami. Pożądane pełne uzębienie. Zęby i język niewidoczne przy zamkniętym pysku.
Oczy: Ciemnobrązowe, owalne, lśniące i pełne wyrazu; średniej wielkości; osadzone dość szeroko, ale patrzące na wprost. Czarne obwódki powiek.
Uszy: Średniej wielkości, zwisające; u psów dorosłych dobrze opiórowane. Osadzone dość wysoko. Pożądane lekkie uniesienie uszu przy nasadzie; uszy nie mogą jednak „fruwać”. Duże, ciężkie i nisko osadzone uszy są nietypowe.
SZYJA: Umiarkowanie krótka, silna i dobrze osadzona. Pokryta grzywą / kryzą / obfitszą u psów, niż u suk.
TUŁÓW: Długość od kłębu do nasady ogona przekracza nieco wysokość w kłębie.
Grzbiet: Prosty.
Żebra: Dobrze wysklepione.
OGON: Osadzony wysoko, z obfitym pióropuszem, w ruchu noszony wesoło zakręcony lub zagięty nad grzbietem. (Ogon opuszczony w spoczynku nie jest wadą).
KOŃCZYNY:
KOŃCZYNY PRZEDNIE: O umiarkowanie mocnym kośćcu; lekko wygięte, ale dobrze związane w barkach.
Łopatki: Dobrze ukątowanee.
KOŃCZYNY TYLNE: Dobrze ukształtowane i mocne.
Staw kolanowy: Umiarkowanie kątowany.
Stawy skokowe: Nisko nad podłożem; widziane z tyłu – proste.
ŁAPY: Zajęcze. Małe, kształtne, z owłosieniem pomiędzy palcami, często sięgającym poza obręb łapy. Okrągłe, kocie łapy – niepożądane.
CHÓD/RUCH: Szybki, równomierny, swobodny, pewny.
SZATA:
WŁOS: Włos okrywowy jedwabisty, gładki na pysku i przodzie kończyn; umiarkowanie długi na tułowiu, raczej płasko przylegający. Podszycie delikatne, gęste. Uszy i tył kończyn przednich – z obfitym piórem. Ogon i pośladki bogato i obficie okryte dłuższym włosem.
Niepożądane zbyt obfite owłosienie. Suki owłosione słabiej i z mniejszą kryzą, niż samce.
MAŚĆ: Wszystkie kolory i ich zestawienia – dozwolone.
WIELKOŚĆ I CIĘŻAR CIAŁA: Wysokość – około 25,4 cm.
Masa: idealna – od 4,1 do 6,8 kg.
WADY: Wszelkie odstępstwa od wyżej wymienionych cech należy uznać za wady, których ocena powinna być proporcjonalna względem ich stopnia i zasięgu oraz wpływu na zdrowie i dobrostan psa.
Każdy pies, przejawiający fizyczne lub psychiczne nieprawidłowości, powinien zostać zdyskwalifikowany.
Uwaga: Samce powinny mieć dwa normalnie wykształcone jądra, całkowicie opuszczone do moszny.
(dodano: 08-10-2008, odsłon: 77) |
|
